Historia technologii telewizorów LCD powstała jakieś kilkanaście lat temu, więc tak naprawdę technologia ta jest zupełnie nowa i wciąż jeszcze udoskonalana. Monitory tworzone na bazie technologii LCD miały głównie zastosowanie w komputerach przenośnych oraz stacjonarnych, dopiero z upływem lat stały się również popularne na rynku telewizorów i zaczęły zastępować stare telewizory kineskopowe. Obecnie niemal co drugi klient wybierając między tymi dwoma technologiami, wybiera nowy telewizor LCD, który ma płaski monitor oraz jest o wiele lżejszy od dużego i ciężkiego telewizora CRT.

Cała technologia telewizorów LCD opiera się na ich budowie, a mianowicie składa się ona z ciekłych kryształów, z których następnie tworzą się piksele, które to są odpowiedzialne za kolor i odpowiedni przesył obrazu. Im więcej pikseli posiada dany telewizor LCD, tym lepszy i korzystniejszy dla widza jest jego obraz. Tak naprawdę technologia telewizorów LCD osiągnęła swoją największą popularność dopiero kilka lat temu, wcześniej również były one popularne i robiły swoją karierę, ale raczej w świecie komputerów, natomiast w świecie telewizorów lepsze były telewizory plazmowe. Jednakże gdy technologia telewizorów LCD ruszyła na masową skalę, zaczęły one być tańsze i bardziej dostępne dla większości użytkowników, zyskały również o wiele większą popularność w świecie telewizorów. Są lepsze od telewizorów plazmowych pod kilkoma podstawowymi czynnikami, po pierwsze są tańsze, można je kupić w mniejszych rozmiarach oraz dla użytkownika w zastosowaniu są zarówno energooszczędne jak i bardziej żywotne, niż znane nam drogie telewizory plazmowe.